Gekennzeichneter Inhalt

Wschodniobeskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu

Wschodniobeskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu utworzony Rozporządzeniem Wojewody Krośnieńskiego Nr 10 z dnia 2 lipca 1998 roku (Dz. Urz. Województwa Krośnieńskiego Nr 17/98 poz. 223). Prawie w całości położony jest w Beskidach Wschodnich, jedynie północno-zachodni fragment leży na Pogórzu Dynowskim. Administracyjnie WOCHK znajduje się na terenie gmin: Baligród, Brzozów Czarna, Dydnia, Komańcza, Lesko, Lutowiska, Olszanica, Nozdrzec, Sanok, Solina, Zagórz, Ustrzyki Dolne.

Całkowita powierzchnia Obszaru wynosi 98595 ha, z czego w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Lesko leży 22072,62 ha, a 8583,54 ha stanowią grunty w zarządzie Nadleśnictwa.  

Pod względem walorów przyrodniczych omawiany Obszar jawi się jako niezwykle zróżnicowany. Na szczególne wartości składają się elementy przyrody żywej i nieożywionej. Zróżnicowanie geomorfologiczne terenu jest odbiciem budowy geologicznej, tektoniki oraz procesów denudacyjnych. Charakterystyczne fragmenty budowy geologicznej reprezentowane są przez:
     naturalne formy skałkowe, wierzchowinowe i stokowe,
     klasyczne odsłonięcia utworów geologicznych.
Najcenniejsze z nich chroni się w rezerwatach przyrody bądź jako pomniki przyrody nieożywionej. W zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa są nimi progi skalne na potoku Hoczewka. Opisywany Obszar bogaty jest ponadto w wiele innych naturalnych wychodni skalnych i odsłonięć przekrojów stratygraficznych, pojawiających się również w granicach Nadleśnictwa (np. na terenie rezerwatu „Przełom Sanu pod Grodziskiem" i „Nad Zalewem Myczkowieckim").
Ważnym elementem decydującym o wysokich walorach krajobrazowych są liczne potoki i rzeki tworzące na niektórych odcinkach malownicze przełomy.
Wschodniobeskidzki O.Ch.K. pod względem geobotanicznym zawiera się
w granicach Karpat Wschodnich, w których skład wchodzą dwie jednostki: Bieszczady oraz Pogórze Przemyskie. Do niezaprzeczalnych walorów przyrodniczych będących przykładem odrębności regionu należą: naturalny układ pięter roślinnych, wysoki stopień naturalności zbiorowisk roślinnych oraz bogaty skład flory.
Omawiany Obszar charakteryzuje wysoka lesistość. W drzewostanach przeważają jodła i buk, często w starszych klasach wieku. Dominującym zbiorowiskiem jest żyzna buczyna karpacka Dentario glandulosae–Fagetum występująca w wielu podzespołach. Na szczególną uwagę zasługuje podzespół wilgotny Dentario glandulosae–Fagetum lunarietosum, ze względu na rzadkość występowania i bardzo małe powierzchnie.
Runo obfituje w gatunki rzadkie oraz objęte ochroną gatunkową. Są to m.in. buławnik mieczolistny Cephalanthera longifolia, parzydło leśne Aruncus sylvestris, tojad dzióbaty Aconitum variegatum, wawrzynek wilczełyko Daphne mezereum.

Lokalizacja Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu
w zasięgu terytorialnym Nadleśnictwa Lesko.
 


Rozległe kompleksy lasów charakteryzują się również bogactwem gatunkowym fauny. Ma ona charakter typowo górski, obecne są tu ponadto gatunki puszczańskie oraz spora grupa taksonów niżowych. Występują tutaj typowe dla karpackich lasów gatunki takie jak: niedźwiedź brunatny Ursus arctos, żubr Bison bonasus, ryś Lynx lynx oraz żbik Felis silvestris. Jej specyfikę podkreślają endemity karpackie (traszka karpacka, salamandra plamista) oraz gatunki ciepłolubne (muchołówka białoszyja).
Na terenach Wschodniobeskidzkiego O.Ch.K. znajduje się szereg zabytków kultury materialnej, z których najcenniejsze i najliczniej reprezentowane są cerkwie bojkowskie i łemkowskie. Znaczną wartość historyczną posiadają również grodziska wczesnośredniowieczne z IX – XI wieku oraz starsze (jedna z osad położona była
w Huzelach, w bliskim sąsiedztwie obecnej siedziby Nadleśnictwa).