Asset Publisher

Ochrona lasu

Ochrona lasu w Nadleśnictwie Lesko

Lasy Nadleśnictwa Lesko, podobnie  jak lasy innych Nadleśnictw leżących w Krainie Karpackiej, ze względu na skład gatunkowy drzewostanów są na ogół odporne na zagrożenia ze strony szkodników owadzich, oraz na pożary. Pewne zagrożenie stanowią choroby grzybowe, jak np. rak jodły, który jest szczególnie niebezpieczny dla młodników, opieńka miodowa, a oprócz tego różne gatunki hub (głównie związanych z jodłą).
Okresowo, co kilka lat obserwujemy także zjawisko masowego pojawu mszyc żerujących na jodłach (szczególne w młodnikach). Są to obiałki korowa i pędowa.
W ostatnich latach ze względu na anomalie pogodowe przejawiające się bardzo małymi opadami i wysoką temperaturą na wiosnę i w jesieni wzrosło potencjalne zagrożenie pożarowe.
Pomimo naturalnej odporności na zagrożenia ze strony szkodników owadzich, corocznie konsekwentnie prowadzi się prace prognostyczne poprzez wykonywanie poszukiwań owadów w ściole i glebie, wykładanie pułapek feromonowych i klasycznych, a także w miarę możliwości na bieżąco usuwa się posusz, złomy i wywroty.
Realne zagrożenie szczególnie dla młodego pokolenia lasu (młodniki i uprawy)  istnieje ze strony zwierzyny płowej – sarny i jelenia. Natomiast w okresie ostatnich pięciu lat zaznaczyło się także zagrożenie dla młodników jodłowych ze strony żubrów. Corocznie w okresie zimowym obserwujemy migracje dużej części stada bytującego na terenie Nadleśnictw Baligród i Komańcza na obszar nadleśnictwa Lesko w okolice miejscowości Nowosiółki, Olchowa, Weremień, Huzele.
 W obszarze działania Nadleśnictwa obserwujemy przestrzenne zróżnicowanie presji zwierzyny na młode pokolenie lasu.
W części południowej zdarzają się zimowe koncentracje jelenia powodujące okresowo dotkliwe szkody w uprawach i młodnikach, natomiast w części pólnocnej, gęściej zaludnionej jeleń jest przechodni i nie powoduje wielkich szkód. Stosowane dotychczas metody i zakres prac z ochrony lasu przed zwierzyną przynoszą dobre efekty i dobrze rokują na przyszłość.
Corocznie zabezpiecza się preparatem chemicznym „Emol"  i „Cervacol" – ok. 350 ha młodych upraw, głównie jodłowych i bukowych. Na mniejszą skalę stosuje się grodzenie upraw siatką – tym sposobem chroni się głównie gatunki liściaste jak jawor, jesion, dąb, ewentualnie modrzew. Rocznie obejmuje sięgrodzeniem ok. 5 ha upraw.
W zakres ochrony lasu wchodzi również ochrona pożytecznej fauny poprzez dokarmianie ptaków zawieszanie i czyszczenie budek lęgowych budek lęgowych.